ما در بزرگ‌ترین جنگ تاریخی قرار داریم که مصداق عینی حرف امام کبیر (ره) و امام شهیدمان است که می‌فرمودند همهٔ کفر در مقابل همهٔ اسلام ایستاده است و در این شرایط، باید فقط مهم‌ترین و فوری‌ترین کارها را در اولویت پیگیری قرار دهیم.

امروز کاری که فوری است؛ ولی مهم نیست یا کاری که مهم است؛ ولی فوری نیست، باید از دستور کار همه خارج شود و ما باید فقط به کارهایی بپردازیم که هم مهم‌اند و هم فوری.

بدون شک یکی از موضوعات مهم و فوری، همین موضوع معیشت مردم است که باید در اولویت قرار داشته باشد؛ لذا همه باید به همدیگر کمک کنیم و نگوییم این مسئولیت دولت، مجلس، قوهٔ قضائیه یا بخش خصوصی است، بلکه همهٔ ما باید بایستیم و کارمان را انجام دهیم تا به نتایج مشخص و عینی برسیم.

از ابتدای امسال تا مرداد حدود ۲.۵ میلیارد دلار برای واردات بنزین هزینه شده بود و اگر این روند ادامه می‌یافت تا پایان سال باید ۶ میلیارد دلار بنزین وارد می‌کردیم؛ اما با مدیریت این موضوع و صرفه‌جویی که انجام شده، این رقم را در نیازهای اساسی کشور هزینه خواهیم کرد.

با اشاره به ماده ۴۶ قانون برنامه هفتم پیشرفت، ما همواره در مورد اصلاح انرژی صحبت می‌کنیم؛ اما بنزین با همهٔ بحث‌ها و حساسیت‌هایش، سهم ۹ درصدی در انرژی دارد که گرچه مهم است؛ اما در این حوزه، سهم گاز ۷۳ درصد است و صرفه‌جویی که در گاز می‌توانیم انجام دهیم هم به‌مراتب از بنزین راحت‌تر است.

بر اساس قانونی که تصویب شده و باید اجرا شود، هر کسی هر چقدر گاز صرفه‌جویی کند، درآمد ناشی از این صرفه‌جویی، مستقیماً برای او واریز می‌شود؛ این اتفاق هم باعث صرفه‌جویی در بیت‌المال است و هم کمک به معیشت خانوار است و خانواده‌ها هم وقتی ببینند که از محل صرفه‌جویی در مصرف گاز بیش از یارانه‌ها نصیبشان می‌شود، صرفه‌جویی می‌کنند.