۰

تمرکز‌گرایی فضایی و اثرات آن بر گسترش فیزیکی و ساختار فضایی شهر (مطالعه موردی: شهر سنندج)

 مقالات

محمد باقر قالیباف
بختیار عزت پناه
سید موسی پور موسوی

تمرکز گرایی فضایی عبارت است از توزیع جغرافیایی درآمدهای دولتی، صنایع، تجارت و جمعیت در یک یا چند مکان که نتیجه آن نابرابری های ناحیه ای در همه شرایط زندگی خواهد بود. سنندج از جمله شهر هایی است که از این قاعده مستثنی نبوده و طی دهه های گذشته تحت تاثیر عوامل مختلف اقتصادی، سیاسی، حقوقی و غیره با تحولات فضایی زیادی روبه رو بوده است. هدف این مقاله بررسی اثرات سیاست تمرکز زیرساخت های اداری ـ سیاسی، اقتصادی و خدماتی در شهر سنندج بر روند تحولات گسترش فیزیکی و ساختار فضایی شهر در طی دهه های اخیر می باشد. با استفاده از روش توصیفی و تحلیلی و به کمک روش های آماری و مدل‌های کاربردی همچون مدل آنتروپی شانون و شاخص ویلیامسون، چگونگی و میزان تمرکز فضایی جمعیت و فعالیت ها در شهر سنندج و اثرات فضایی آن مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج حاصل از پژوهش نشان می دهد که تمرکز نسبتا بالای زیرساخت های اداری، سیاسی، اقتصادی و خدماتی در شهر سنندج و نواحی پیرامونی آن منجر به تمرکز جمعیت و به دنبال آن بروز اثرات سوء فضایی از قبیل رشد فیزیکی ناموزون و بی قواره شهر و تشدید پدیده اسکان غیررسمی در برخی از نقاط شهر سنندج بویژه در قسمت های شمالی شهر گردیده است. علاوه بر این تجزیه  و  تحلیل توزیع فضایی کاربری های زمین شهری در سنندج بیانگر توزیع نابرابر تعدادی از فعالیت ها و خدمات شهری در بین نواحی مختلف شهر است.  

این مقاله از لینک مقابل قابل دسترس است.

نظرات (۰)
هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی